Spandex-dress-code a.u.b.

Met mijn conditie van een stacaravan ben ik waarschijnlijk de laatste persoon in de positie om te oordelen maar soms behoud ik me van het recht daar gewoon schijt aan te hebben, sommige dingen moeten toch gezegd worden.
Zondagochtend is bedoeld om rustig op te starten, volgens hele religies zelfs een rustdag waarop je eigenlijk zou moeten rusten en dus vooral de laatste dag waarop ik persoonlijk mee zou doen met een stedelijke marathon.

Vraag me eigenlijk niet precies wat er vandaag in Den Haag aan de hand is voor run, wat me wel opvalt is dat er duidelijk geen enkele richtlijnen zijn en een conditie niet per definitie één van je forté's hoeft te zijn als je wilt participeren.

Dik, dun, klein, groot alles komt voorbij. Zelfs de loco's van de KFC doen een poging om te rennen.
Zoals ik al zei, ben ik zelf een wrak en heb ik werkelijk het uithoudingsvermogen van een lege accu maar toch zijn er een aantal zaken die mij opvallen als ik het gros van de deelnemers bekijk die gewoon echt niet zouden mogen als ik er een mening over mocht hebben.

In zo'n beetje elke sport heb je een dresscode: voetballers dragen shorts met kniekousen, vechtsporters een katoenen badjas, zwemmers een zwempak en Sven Kramer draagt een morphing suit met een gat voor zijn gezicht  (net als alle andere schaatsers) maar als ik het goed inschat is er geen afspraak gemaakt over wat je wel en écht niet kan dragen als je gaat hardlopen.

Ik hoef niet uit te leggen wat er gebeurt als lichaamsdelen in een net niet stevig genoeg spandexje heen een weer slingeren en het beeld van een net iets te forse borst of bilpartij (ik weet het, sommigen vinden dat je daar nooit genoeg van kunt hebben) krijg ik niet snel meer van mijn netvlies.
Denk aan een keitje wat je in een vijver gooit, die kringetjes die zich uitbreiden en een deinende beweging maken zijn heel poëtisch in het geval van water of een semi-strak lijf. In het geval van 30 kilo overgewicht echter niet. Ik stoor me niet zozeer aan het overgewicht, maar wel aan het soort spandex wat de persoon in kwestie dan heeft aangetrokken.

Daar houdt het echter niet op, je kunt tegenwoordig bij de Kruitvat en de Lidl ook sportpakjes kopen, welke superleuk zijn als je er nog wat overheen aantrekt of een mooie lange onderbroek eronder stopt. In het geval van een string en puttige billen echter niet, want als je gaat zweten wordt het een wet-pants party en show je onderdelen van jezelf die je beter voor jezelf en de slaapkamer of de webcam kunt houden (het houdt niet op bij een cameltoe).

Ik nodig daarom iedereen uit om een petitie te starten voor een heuse Spandex-dress-code. Mijn handtekening krijg je als eerste. Als tip wil ik meegeven als je er echt actief mee aan de slag gaat om vooral in de guide-lines mee te nemen dat uni-sex sportpakken sinds 1989 eigenlijk al niet meer EU-approved zijn en mannen boven de, pak em beet 40 jaar uitgesloten moeten zijn van deelname aan sport (in general!) wanneer ze het renpakje uit hun gloriedagen tevoorschijn toveren onder het mom "past nog best, die kilo's ren ik er zo af"

Moraal van mijn verhaal: niks mis met een ouderwetse joggingbroek, mocht je toch kiezen voor spandex, koop dan een goeie en check heeeeel goed of je je porieën niet door de stof heen kunt tellen als je hem aantrekt anders kun je net zo goed een corrigerende panty aantrekken...maar goed dit is slechts mijn mening en ik ben zelf gewoon liever lui dan moe ;)

Ofnie? Day....

Voor de 2e keer je OV-chipkaart verliezen is 1 ding. Vergeten dat je ergens met de auto was is het bewijs dat je toe bent aan een break.

Gisteren was zo'n dag waarvan je eenmaal thuisgekomen van bijkomt en blij bent dat je hem met slechts een paar kleerscheuren hebt overleefd.

Maar dan heb je altijd "the day after".
Deze kun je het beste vergelijken die kater na een avond flink tanken als je heel vroeg uit bed moet.

Toen ik vanmorgen naar het station liep vroeg ik me dan ook hardop af waarom ik eigenlijk niet gewoon had gedronken gisteren. Want onderweg naar het station viel me op dat mijn auto nergens stond.

Na wat gekraak met mn slapende hersenen (die volgens een shabby iq-test op Facebook met een IQ van 170 geen enkel kraakje zouden moeten vertonen tijdens dit bewuste denkproces, ik denk dat die score daarom enigzins verwaarloosbaar is en ik misschien net genoeg werkende hersencellen heb die me nog net ervan weerhouden niet in de mn broek te poepen) wist ik het wéér.

Ik had gisteren de kinderen naar school gebracht met de auto en moest meteen door naar het station waar ik luidpuffend met mijn conditie van een stacaravan op het nippertje de trein wist te halen door als een idioot met zwabberende armen (al rennend mijn tas dichtdoen en mezelf 3x bedenken of ik de auto wel op slot had gedaan en mn OV wel present was) en platvoetrenpasje.

Eenmaal in de trein kreeg mijn lijf een soort aanval (wat overkomt mij! Was dit inspanning???!) waarin al mn spieren (ook die waarvan ik het bestaan niet wist) begonnen te trillen (ô.a. mn oogleden) en al het rood wat je kunt hebben direct concentreerde op mijn gezicht. Met die op als een boei kwam ik uiteraard een moeder van school tegen en schaamde ik me nog een beetje extra.

Goed mn auto stond dus nog bij het station en gevonden voorwerpen op centraal doet niet aan anonieme kaarten teruggeven. Ook niet als je het kaartnummer hebt omdat je je transactiebonnetjes bewaard.

Dat word vanavond dus drinken....

Natte Krant

Ik breng mijn vrije tijd het liefst door onder een enorme steen
Hoewel ik graag onder de mensen ben, ben ik nog het allerliefst alleen
Nieuwtjes en belangrijk wereldnieuws bereiken me meestal veel te laat
Ik was niet op de hoogte van twerken, brony's en het tekort aan blauw op straat.
Ik volg geen nederlandse soaps en realitymeuk op tv
Rik in GTST zn angermanagementprobleem daar zit ik gewoon niet zo mee....
De krant Lees ik zelden, doet meestal dienst als onderlegger tijdens verven of in de kattebak
Toch blijven ze bij het AD en de telegraaf hun telemarketeers inzetten me over te halen op hun gemak
Ik ben de rotste niet, heb ze een keer hun zin gegeven,
Ik kan de komende zes weken voor slechts 92 cent de luxe van een ochtendkrant beleven.
Op deze blauwe maandag snap ik nu eens voor het eerst wat iedereen depressief zit te doen op Facebook.
En zie ik er eens niet zo apart uit in de trein zonder mijn vage Engelstalige fantasybook.
Toch jammer dat het nu regent en ik weer weet waarom ik de krant niet Lees... Ik Krijg die zwarte inkt nooit meer uit mn broek....

ADHD Welnee deel 2

Ik vergeet met grote regelmaat waar ik mn sleutels heb gelaten,
Mn rijbewijs verlopen, ik had het echt niet in de gaten.
Soms kom ik 's avonds thuis en zie ik tot mijn grote schrik;
het koffiezetapparaat nog aanstaan en dat is dus typisch "ik".
Ik zet mijn wekker elke avond,
Maar ik kom er zelden direct uit...
Het was gister veel te laat en die wekker is echt veel te luid.
Alles doe ik morgen echt,
Maar dat lukt me eigenlijk helemaal nooit...
Het "ik doe het morgen" is mijn synoniem voor "ik doe het heus wel, ooit".
Ik vergeet meestal ook te tanken, rijd door tot zelfs het lampje niet meer brandt...
Dat is op zich niet zo'n probleem tenzij je zonder pinpas en benzine in de onbewoonde wereld strandt...
Ik heb het altijd druk en ik maak hele rare dingen mee,
Als mijn dag eigenlijk heel saai was eindigd deze rustig met mijn mobiel in de wc.
Mensen die mij niet kennen zien me aan voor hallucinerende idioot;
Omdat ik zeg dat ik een broer heb die kan vliegen en het nog helemaal wil gaan maken voor mn dood...
Dit zijn slechts een paar van die dingen die me maken tot wie ik ben,
En als niemand dat kan waarderen is dat prima want ik ben mijn eigen allergrootste fan ;)

Even stilte aub...

Na een drukke dag aftaaien in de trein met een boek en zonder herrie. Even lekker wegdrijven van het luidruchtige alledaagse geruis. Gepraat, geschreeuw en geroddel of bemoeienis van mensen die zich ongevraagd in je gedachtenstroom mengen.

Daar heeft de NS iets op bedacht:
namelijk "de stiltecoupé".

Jammergenoeg snapt de reiziger helemaal niks van dit concept. Dan heb ik het in vrijwel alle gevallen over het type reiziger van middelbare leeftijd die in geen enkel geval kan of wil lezen en zich niet aan regels kan of lijkt te willen houden.

Wanneer je deze eigenwijze dames en heren van Middelbare leeftijd wijst op het feit dat ze zich in een speciaal ontworpen stiltecoupé bevinden. Hebben ze er overduidelijk geen enkele boodschap aan, halen ze zelfs hun schouders op of lachen je uit wanneer ze zich in een kudde meereizende pre-pensioeners bevinden.

Ik persoonlijk vraag me dan af of ze soms hun hele leven volgens de regels hebben geleefd. Is dit dan misschien hun variant van "losbandig" of "eens ff lekker overal schijt aan hebben" is. Óf hebben ze gewoon simpelweg net 1 hersencel teveel  welke de dames en heren er nog nét van kan weerhouden om naast de verbale stront ook nog in hun broek te poepen en informatie te verwerken op de juiste wijze.

Ik verwachtte meer van de doorgewinterde 55 plussers. Meestal zijn dit namelijk precies het soort mensen wat maar al te graag roept dat de jeugd van tegenwoordig geen respect meer heeft.
Daar hebben ze dan wel een punt, ik heb namelijk inderdaad geen respect voor mensen die zich ervan bewust zijn dat ze andere mensen storen op de enige plek waar je gewoon je muil moet houden. Of je nou oud bent of niet.

Een boek lezen in de stiltecoupé is wat mij betreft moeilijker (zeg maar gerust een onmogelijke taak) dan in een gewone coupé. Daarbij merk ik dat ik in mn opgefoktheid vanwege de hardnekkigheid van de semi-bejaarde babbelkousen mezelf zowat een hersenbloeding schenk.

Ik baal dus van de NS. Want hoewel het natuurlijk de plicht is van de reiziger zn bek te houden in de stiltecoupé, doen ze zelf weinig om het beleid te waarborgen voor zover ik weet.

Oplossingen zijn er volgens mij genoeg. Mensen die veel reizen met openbaar vervoer en zich ook ronduit storen aan dit probleem zijn volgens mij best bereid er iets voor te betalen of er een extra handeling voor uit te moeten voeren.

Ik stel voor dat je bijvoorbeeld een code nodig hebt om een stilteruimte te kunnen betreden welke je voor een meerprijs of simpel via een sms'je kunt bemachtigen.

Wat mij betreft verkopen ze een maandkaart die je moet scannen bij de ingang voor een paar euro (welke ook als extra optie op een ov-chipkaart met abonnement aangeboden kan worden).
Voor mijn part verven ze die coupé een andere kleur en doen ze er dimlicht in.

Als dat allemaal niet werkt kunnen ze er ook nog voor kiezen simpelweg een vuilniszak leeg te kiepen in de stiltecoupé.
Vorige week bevond ik me in een hele ranzige stiltecoupé en daar was het dan wel te vies om iets aan te raken maar je kon er wel een speld horen vallen.

Mocht de NS het naar mijn idee "hardnekkige probleem" aan willen pakken bied ik geheel gratis en vrijblijvend mijn diensten aan mee te denken naar een oplossing. Ze kunnen me dan mailen naar: liesbeth@evesfall.nl

Tot die tijd raad ik elke stilteliefhebber een stel goed dempende gehoorbeschermers aan en een heleboel geduld.

Zwarte piet wel of niet

In spanning lagen we doodstil in bed te hopen dat we het paard zouden horen lopen op het dak en op 5 December zaten we mierzoet op de bank te wachten op het keiharde gebons op de deur. Hoewel je groen en geel zag van angst; want piet was toch een beetje indrukwekkend; was de spanning enorm. Hoeveel kadootjes zouden er dit jaar voor mij in de zak zitten?

Hoewel ik alleen leuke herinneringen heb als ik terugdenk aan mijn jeugd-sinterklaasvieringen zijn er weinig mensen die er nog zin in hebben dit jaar. Als ik tenminste afga op de huidige berichtgevingen van de
anti-pietenbeweging en de sinterklaastraditieaanhangers onder mijn facebook en twittervriendjes.

Negeren heeft geen zin meer nu dit onderwerp op elk nieuwsoverzicht op mn sociale media toch wel drastisch de boventoon begint te voeren.
Het overwaaien is nog niet aan de hand en hoewel ik probeer in dit geval niet extreem anti of pro te zijn vallen mij wel een aantal puntjes op in deze kwestie.

Allereerst zie ik dat er weinig mensen transparant zijn en beide partijen begrijpen of willen begrijpen.
Mensen die niks zeggen zijn denk ik bang om de haters op hun tenen te trappen en de doorgewinterde lover (die in augustus blij de eerste voorraad pepernoten insloeg ;) roept heel makkelijk onbedoeld kwetsende dingen over racisme waar hij eigenlijk totaal niets vanaf weet.
Correct me if I'm wrong, maar tenzij je afstamt van een bevolkingsgroep die eeuwenlang is onderdrukt weet je gewoon niet waar je het over hebt.

Ik kan me ergens wel voorstellen dat Sinterklaas met zijn "knechten" een doorn in het oog is bij mensen die de achtergrond van generaties geleden nog voelen. Maar aan elk verhaal zit wel twee kanten en
het valt me ook op dat de mensen die met hart en ziel tegen zijn, zich weinig of niet in de materie verdiept hebben waar Sinterklaas nou eigenlijk vandaan komt.
De oorsprong van onze Sint gaat namelijk veel verder terug dan de meeste mensen weten. Toen waren er nog geen stoomboten en Dieuwertje Blok was ook nog niet geboren.

Voor beide groepen valt wel wat te zeggen  maar ik lees zoveel haat en ik vind het echt zonde.
Ik ben katholiek opgevoed en daar hoorde sinterklaas bij, het verhaal van de goedheiligman die kindertjes in de kindertehuizen voorzag van voedsel en kleding of een kado en zelfs zorgde dat arme meisjes toch konden trouwen omdat hij ze voorzag van een bruidsschat. Of jullie het nou leuk vinden of niet niet, zelfs sinterklaas en zn knecht hebben een religieuze oorsprong (even los van de discussie of piet nou wel of niet door de beugel kan). Daarom heb ik er wel een beetje moeite mee dat er mensen zijn die ongefundeerd roepen dat Sinterklaas niet vergeleken mag worden met andere (van oorsprong) religieuze feesten en dat we dus eigenlijk zonder zeuren moeten kappen met onze traditie.

Verschillende legendes staan aan de grondslag van Sint-Nicolaas als beschermheilige van kinderen. zoals elk gebruik wat al eeuwen bestaat, verbastert zoiets met de jaren (ik gok zomaar dat ten tijden van het allereerste Suikerfeest niemand geld aan kledingstukken gespeld kreeg of sla ik nu volledig de plank mis) en je kan natuurlijk ook gewoon iedereen in zn waarde laten en lekker niet meedoen als je het niet begrijpt of er niet achter staat.

Hier een klein stukje geschiedenisles: Sinterklaas was een turk, IN MIJN OPINIE klopt het beeld van "blanke slavendrijver" dus sowieso niet. en is die verbastering van roetzwarte schoorsteenvegers die grappen maken, acrobatencapriolen uithalen, rommel maken in je huiskamer en in het klaslokaal lang niet zo boosaardig en racistisch bedoeld.
Als je eeuwen terug gaat of gewoon even Wikipedia raadpleegt ontdek je al gauw dat Sinterklaas een heus kinderfeest is en altijd is geweest.

Een kind is wat mij betreft een blanco doek, uitzonderingen daargelaten hebben de meeste kinderen geen vooroordelen en leggen kinderen ook het verband helemaal niet met iemand zn huidskleur en de "baas"die dan toevallig een andere huidskleur heeft.
In elk geval mijn kinderen weten dat piet zwart is geschminkt, een maillot en handschoenen draagt en hebben nog nooit aan iemand met een tintje gevraagd of hij of zij sinterklaas goed kent.

En daarom ben ik dus wel verbaasd over de discussie of piet nou wel of niet mag blijven.
Het verhaal is gebaseerd op een gebeurtenis in de geschiedenis, we kunnen er een mooier sprookje van maken en zeggen dat de sint geen knecht had of dat hij roze of blauw was maar dat veranderd natuurlijk helemaal niets aan het verleden.

Ik vind het ook vrij drastisch om iets af te schaffen omdat "probleem" denk ik grotendeels zit in het feit dat sommige ouders hun kinderen asociaal opvoeden; het okee vinden dat hun kinderen lukraak aan elke niet blanke persoon vragen wanneer hij of zij zn schoen mag zetten. Ik wil zeggen: neem het niet te serieus en kijk ook naar de leuke dingen, zoals dat lachende kindergezichtje als piet een handje peternoten toestopt en zegt dat hij of zij lief is geweest.

Om nog niet te spreken over de rommel die we gaan krijgen als we alle teksten van de kinderliedjes moeten aanpassen en het feit dat straks alle vrijwillers van de ouderraad en brandweer niet meer piet kunnen spelen bij hun eigen kinderen, piet wordt wel een stuk makkelijker herkenbaar met een licht kleurtje op zn toet vermoed ik zomaar.

Of je nou anti bent of pro, lees toch eens waar sinterklaas nou echt vandaan komt, het is best wel leuk om te weten hoe iets zat. Al is het maar zodat je je beseft dat je kleine niet perse een playstation in zn schoen hoeft te krijgen, dat een snoepje of een mooi potlood ook al een lach op een kindergezichtje tovert.

Ik vier het zowieso gewoon zoals we dat al jaren doen, ik ben namelijk waanzinnig goed in Sinterklaasgedichten schrijven. Haters raad ik aan om het sinterklaasjournaal gewoon te vermijden, voor je het weet is het weer voorbij. 

 http://nl.wikipedia.org/wiki/Sinterklaas#Nicolaas_van_Myra

Preutse broeder

Vandaag was het tijd voor een CT-scan. Om goed alles in kaart te brengen in je lijf gieten ze je vooraf vol met contrastvloeistof. Dit bewuste "sapje" smaakt eigenlijk net zo als het klinkt en is dus eigenlijk niet weg te douwen.

Uiteraard mocht ik mezelf er anderhalve dag van tevoren al mee voltanken en op de dag zelf lekker extra veel.  Met een scheut limonade was het binnen te houden dus mij hoorde je niet.

Mijn darmen, maag en andere organen die herrie kunnen maken wanneer gewenst des te meer. Want die troep krijgt met name mijn maag zo hard aan het brullen dat mijn katten niet meer op schoot durven en ik mezelf per ongeluk wakker maak met het geluid van een kapotte uitlaat (mn darmen en maag hebben ruzie ofzo?).
Vol goede moed ging ik dan ook naar mijn afspraak want je kunt het maar gehad hebben dacht ik zo. Als ik alles eruit heb geplast is alles weer normaal.

Gelukkig was ik snel aan de beurt en
Wees een vriendelijke broeder me naar mn kleedhok. Meteen viel me op dat hij bij alles verkleinwoordjes gebruikte (wat in mijn ogen echt niks schattiger of minder ernstig maakt)  "U mag uw beha'tje (hoezo, zo klein zijn ze nou ook weer niet) uittrekken, kettinkje (ehm, bedoel je die enorme pendant aan die kolossale ketting a la B.A.?) moet af, oorbelletjes heeft u niet in zie ik dat is mooi (he fijn ik voel me weer 12)". Ik bedankte hem en vroeg of ik mn jurk op mn heupen mocht laten zakken of dat ik in mn onderbroek moest. Inmiddels ben ik namelijk wel over de gêne van het naakt zijn heen in een ziekenhuis. Het zijn tenslotte professionele mensen die elke dag alle soorten naakt zien.

De arme kerel, kreeg echter meteen rode koontjes na mijn vraag en deelde mee dat ik beslist mijn jurkje weer aan kon trekken zonder beha'tje en dat ik het onderbroekje (ok ok, in dit geval is het prima, ik heb liever een kontje dan een reet) aan mocht houden. Maar toen ik eenmaal in de scanner lag, viel mijn oog op de kraaltjes op mn jurk. Ik besloot  het te melden en inderdaad dit was wel een probleem.
Waarop ik aanbood mijn jurk dan maar gewoon uit te trekken.

De preutse broeder wist niet hoe snel hij moest rennen naar een kast voor een vormeloze zak van mintgroen katoen. Want ik moest me tenslotte wel bedekken, om te voorkomen dat ik me niet ongemakkelijk ging voelen volgens de beste man.

Verplegers zijn daar toch wel aan gewend dacht ik eigenlijk. Volgens mij kijken ze echt niet naar je blubberrandje of je lelijke witte benen. Je zou denken dat die mensen het naakte lichaam vooral zien als een klinisch fenomeen. Ze verschonen immers ook bejaarden en kijken naar vagina's waar babies uit komen of net uitgekomen zijn wanneer ze de ontplofte egel in kwestie mogen verzorgen.

Aandoenlijk was het echter wel, dat de man waarschijnlijk direct een vunzig beeld van me had omdat ik waarschijnlijk over kwam alsof ik niet kon wachten om mn knopen (tieten) te flashen.

Gedag leek hij liever niet te zeggen dus toen het onderzoek klaar was maakte hij zich snel uit de voeten. Dan is het nu dus alleen nog  wachten op de uitslag, die hoor ik als mijn favoriete dokter terug is van vakantie.
En dan nu maar hopen dat het niet allemaal overnieuw moet....want die contrastvloeistof zou ik zo ruilen met mn vader zn bidon met dreft.....